Całe miasto bez prądu!
ŁOWCY
Mamy awarię prądu.
Wszystkie dzielnice odcięte.
Policja prosi o wsparcie.
- Gdzie? - Gdzie?
Wyjrzyj przez okno, Salovaara. Kurwa, wszędzie.
To bierzcie dupy w troki i jazda na ulice!
- Co się, kurwa, dzieje? - Mówiłem, idiotko!
Mówiłem!
Będziesz miała krew ofiar na rękach!
Muszę mieć coś więcej.
Potrzebuję konkretów!
Konkretów? Rozejrzyj się! Na miasto spadła plaga!
Jeszcze ci mało? Niech cię szlag!
Posłuchaj.
Powiem ci wszystko, co wiem o Czwartej Rzeszy,
ale masz najpierw zdjąć te kajdany.
Nie. Jesteś przestępcą.
- Nie! Proszę! - Jesteś mordercą.
Jestem zbawicielem.
Rozumiesz to? Chcę nas zbawić.
Spójrz na to. To krzyż.
Wierzysz w Boga?
- Wierzysz? - Wierzę.
Tak? Dobrze.
Ciemność była dziewiątą plagą.
A pamiętasz, dziesiątą, ostatnią plagę?
Śmierć pierworodnych.
Śmierć milionów.
Zagłada.
Jeśli chcesz jej zapobiec,
musimy wyjść w tej chwili.
Robię wyjątek na ten wieczór.
Po północy znowu cię zacznę ścigać.
- Wystaw ręce. - Proszę.
Spróbuj wykręcić jakiś numer,
- a strzelam. - Nie wątpię.
Chodź tu!
Czemu mnie nie uratowałeś?
To przez ciebie!
To twoja wina.
A niby z jakiej paki mamy jej zaufać?
Bo jeśli ktoś się dowie, co robię,
dostanę minimum 25 lat odsiadki,
tak samo jak cała wasza kurewska komuna.
Koniec. Basta.
- Dosyć! Przestań. - Meyer.
Właśnie wysadzili cholerną elektrownię.
Opanowali miasto.
Potrzebujemy jej.
Potrzebne nam jej dojścia.
Gdzie jest Jonah i Murray?
Rozdzieliliśmy się.
A Murray do sprinterów raczej nie należy.
Jakoś się jeszcze trzymam, doceniam waszą troskę.
Jonah.
Przepraszam.
Nie.
Boże.
Dziś i nas spowija mrok,
bo Murray był naszym światłem.
To żadna tajemnica,
że w obliczu tragedii Holokaustu,
Murray odwrócił się od Boga,
stawiając pytanie: „Czy Bóg może istnieć?”.
Zadziwiające,
że odpowiedź na nie dostarczył nam właśnie Murray.
To on dał najlepsze świadectwo istnienia Boga.
Nie gorejący krzew, nie Lewiatan,
ale człowiek, który zadbał o to,
by inni pasażerowie byli bezpieczni.
Człowiek, który odwiedził mnie rok temu tylko po to, by w tajemnicy przed Mindy,
i w dowód miłości do oddanej żony
powiedział: „Rabi, gdy w końcu uda się jej
„wpędzić mnie do grobu,
„chcę pogrzebu w synagodze.
„Zgodnie z tradycją.
„Nie dlatego, żebym wierzył w Boga,
„ale dlatego, że wierzę w Mindy”.
A zatem wierzmy od dziś i w Murraya.
Ponieważ obcując z Murrayem,
obcowaliśmy z samą światłością.
Kocham cię.
A więc...
Żadnych zgłoszeń ze szpitali o wybuchu epidemii
czy zagrożeniu chemicznym. Cisza.
W bombach nie było wirusa.
Policja uznała, że przyczyną wybuchu
była awaria systemu zasilania kolejki...
Nie ma wirusa ani masowych zachorowań.
Coś tu nie gra.
Może Murray to udaremnił.
Być może chcieli tylko odciąć prąd i wysadzić kolejkę, licząc na setki ofiar,
a my to powstrzymaliśmy.
Niczego nie powstrzymaliśmy.
Wszyscy mówili, że Duch budował broń, która miała przyćmić bombę atomową.
On ma rację.
Próbki krwi Ducha to nasz najlepszy trop.
Sprawdzę, co ustaliła Patricia. Spotkamy się u Meyera.
Panie Simpson?
Funkcjonariusz Maldonado z lokalnej policji.
Mam sprawdzić, czy wszystko u pana w porządku.
Panie Simpson?
Nic panu nie jest?
Panie Simpson?
Co jest, kurwa?
Użycie 20 000 hektolitrów do końca tygodnia
oznacza jakieś 12 milionów ofiar w tym miesiącu.
Cele to zapuszczone dzielnice, stąd po Los Angeles.
Siedliska nierozgarniętej biedoty.
Z badań wynika, że mniejszości kupią
każde świństwo, jakie im wcisnąć, byleby było tanie.
Pomyśleć, że kiedyś sześć milionów uznawaliśmy za sukces.
Znakomicie.
Transport bezpiecznie tu dotarł
dzięki tobie.
Brawo, skarbie.
Natomiast ty...
znów pozwoliłeś uciec tym żydowskim karaluchom.
- Jednego dopadłem. - Ale nie wszystkie.
Załatw te, których on nie zdołał.
I zabierz go ze sobą.
Kiedy pies narobi na dywan,
wtyka mu się pysk w jego kupę.
Tylko jedno.
A mogę dwa?
Roxy.
Musisz do nas wrócić.
To teraz szczególnie ważne.
Przecież Murray wysadził tę bombę.
Zanosi się na coś dużo gorszego.
A co, gdybym to ja tam była?
Co by się stało z nią?
Zrozum,
zginiesz ty,
twoja córeczka
i my wszyscy.
Ta broń zabije wszystkich.
Nie ocalisz jej,
jeśli nie ocalisz najpierw świata, skarbie.
Dlaczego ten pan mówi, że masz ocalić świat?
To wariat.
Mamusiu, jesteś superbohaterką?
Jestem czarną kobietą w USA, słonko.
Superbohaterki mogą mi naskoczyć.
Chodź.
Proszę.
To ty.
Chciałaś porozmawiać?
Tak. Wejdź.
Powinienem był zostać.
Razem z nim.
- Nie. - Tak. Źle zrobiłem.
Nie, inaczej ty też leżałbyś
dzisiaj w trumnie.
Nie.
Jesteś na to za młody.
Staram się tylko...
wyobrazić jakoś jego ostatnie chwile.
Po prostu...
muszę wiedzieć, Jonah.
Czy on się bał?
Nie.
Powtarzał, że wszystko...
wszystko...
się ułoży.
Raczej nie udawał.
Dodał też coś po hebrajsku.
Po hebrajsku?
„Dziękujmy Panu,
„Że obdarza nas łaską”?
Tak.
Przepraszam.
Jonah.
Oddychaj głęboko.
Nie chcę, kurwa.
- Chce mi się krzyczeć. - Tak.
Krzyczeć.
- Moja safta... - Tak.
Murraya i Zwieracza łączyło to samo.
Wiesz co? Ja.
- Zginęli przeze mnie. - Nie.
- To moja wina. - Nie.
Tak. Moja.
Przynoszę tylko pecha. Jak śmierć z kosą.
- Jak pieprzona... - Nie obwiniaj się za nich.
- Zrozum, te nazistowskie kreatury... - Wiesz, co teraz czuję?
Zdajesz sobie sprawę?
Tak.
Jakbym płonął.
Żywym ogniem.
- Jakbym miał zaraz wybuchnąć. - Tak.
Ciągle ich widzę.
Po cholerę się powstrzymywałem?
Wystawiłem Zwieracza. Dałem uciec tej kobiecie.
To dlaczego zlitowałeś się nad tą jędzą?
- Czemu nie... - Nie mogłem.
- ...zastrzeliłeś jej... - Bo nie mogłem.
...z dzieckiem na ręku?
- Nie mogłem, kurwa. - Dlaczego?
- Jestem do niczego. - No dlaczego?
- Bo jestem zerem. - Bo?
- No? - Robiłem, co należało.
To, czego ona by oczekiwała.
Właśnie.
Masz rację.
Ale ci skurwiele wygrywają.
To oni wygrywają.
Dlaczego to oni ustalają zasady?
Dlaczego ci dobrzy zawsze muszą postępować, jak należy?
Nie muszą.
Po co to sobie wbiłeś do głowy?
Całe życie upychasz w niej
historyjki z komiksów o wojownikach i bohaterach.
To herosi z tuszu,
nie z krwi.
Są tylko z papieru, nie z kości.
To fantazje.
Marzenia.
To kłamstwa, Jonah. Jedynie kłamstwa.
Masz w sobie
ogień, który czas już uwolnić.
Jesteś gotowy poznać prawdę o rzeczywistych bohaterach.
Ale muszę coś ci powiedzieć.
Musisz wiedzieć, dlaczego
nie zasługiwałem na twoją saftę.
Pewnej nocy w moim baraku pojawił się Wilk.
Wyrwał mnie ze snu
i zaciągnął do lasu pod obozem.
Daję ci wybór.
Możesz...
zabić tego niewinnego człowieka,
albo...
ja zastrzelę na miejscu Ruth.
Zabij mnie!
Meyerku.
Zdecydowałeś się już?
Zapadła cisza,
a z lufy mojego pistoletu unosił się dym.
Meyer?
Przyprowadzić następnego!
Ale to był dopiero początek.
Ile?
Ile jest dla ciebie warta?
Nie, Meyer!
Ile?
Powiedziałem wtedy...
Może to nie najlepszy dzień
na takie opowieści.
To dzień Murraya.
Uszanujmy żałobę po nim.
Nie możemy jej bezcześcić.
Opowiem ci innym razem.
W stosownym czasie.
SIEDZIBA CENTRUM KONTROLI I PREWENCJI CHORÓB
Chyba słyszę stukot kurewskich szpilek.
Zapominamy o skromności, siostro?
Odgrywanie tej szopki w końcu zaczyna się zwracać.
Jak mam być szczera,
to jestem w szoku, że twoja ferajna cię jeszcze nie przejrzała.
Daruj sobie te dyrdymały. Co z tą próbką?
Otóż nic, słońce. I w tym rzecz.
Na pierwszy rzut oka.
To niemożliwe. Zrób nowy posiew.
Tak też zrobiłam. Jest skażona,
ale szczepem, którego nie znałam.
Ledwo widoczny.
Zero objawów, zero markerów.
Aż mija sześć tygodni
i nagle opanowuje organizm jak zaraza.
Dowiadujesz się o zakażeniu, gdy jest już za późno.
A bez wzorca replikacji...
nie stworzysz antidotum.
Cześć, mamo.
Straciła przytomność na parę godzin.
Dopiero co...
Ty kulejesz?
Przewrócili mnie jacyś szabrownicy na 114. Nic poważnego.
Wykryliśmy zator. Musimy ją stale obserwować.
Podawać leki przeciwzakrzepowe.
Dziękuję.
Byłam dziś rano na pogrzebie
więźnia hitlerowskich obozów.
Usłyszałam historię o tym, jak jego i jego żonę
przetrzymywali w sąsiednich obozach.
Całe lata w rozłące.
Była jednak bramka,
którą mijali codziennie wszyscy więźniowie.
Każdego dnia mąż zrywał jakiś dmuchawiec czy chwaścik,
co tylko się udało,
i przywiązywał roślinkę do drutu kolczastego,
żeby żona mogła ją dostrzec, przechodząc obok.
Mimo całego tego koszmaru
chciał dać jej znak, że wszystko się ułoży.
Przekazać, że nadal ją kocha.
I coś mnie tknęło.
Zadzwoniłam do ciebie,
bo chciałam...
żebyś...
chciałam...
żebyś wiedziała.
Kocham...
Miło, że się w końcu zjawiasz.
Muszę wracać na obchód.
Zostań, proszę, i pomódl się z nami
za Violę.
Wszechmogący wieczny Boże,
ty dajesz wieczne zdrowie tym, którzy Cię umiłowali.
Prosimy Cię, byś zesłał na chorą służebnicę Violę
łaskę przenajświętszą.
Przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego. Amen.
Nie przeszkadzam dłużej.
- Cześć. - Jestem tuż obok, Violu.
Napijesz się wody? Jak się czujesz, mamo?
Dobrze, córciu.
Nie odwiedzasz jej tygodniami,
a teraz pytasz, jak się czuje?
Twoje siostry czuwały tu cały dzień.
Wystarczy, Lou.
Idź do kafejki
i ochłoń.
- Przepraszam, że nie wpadłam wcześniej. - Nie szkodzi.
Co słychać, kochanie?
A u ciebie?
Dobrze.
Maria o mnie zadbała.
Myślałam, że i tak ma pełne ręce roboty.
Melindo,
mój układ nerwowy szwankuje,
ale wzrok nadal mam dobry.
Znam bicie twojego serduszka dłużej niż ty.
I potrafię wyczuć, co ci gra w duszy.
Mamo, nie wiem, co tam sobie...
Wiem, kiedy serce mocniej ci bije.
Ona naprawdę o mnie dbała.
I to ze względu na ciebie.
I jeśli to, co dzieje się między wami,
- jest autentyczne... - Mamo...
...nie możesz tego zlekceważyć.
Miłość to największy dar od Boga,
skarb, o który musisz dbać za wszelką cenę.
Nie odtrącaj go.
Mamo.
Córeczko.
Jestem z tobą.
A ja z tobą.
Elektryczność ponownie zagościła w domach nowojorczyków.
Niedobry piesek.
Niedobry.
Zalazłeś jej za skórę.
Dasz wiarę, że na całym świecie istnieje aż 2500 gatunków jętki?
Dla mnie bomba.
To wyjątkowe owady, bo ich cały cykl życia
trwa zaledwie jedną dobę.
Wykluwają się i dojrzewają.
Bzyczą, tańczą i się ruchają.
A po 24 godzinach
ich cel życia dobiega kresu.
I przyjmują to z godnością.
- Zdychają. - Do czego zmierzasz?
Do tego...
że te żydowskie karakany za nic
nie chcą zdechnąć.
Opierają się losowi, jaki wyznaczyła im natura.
Dlaczego?
Czemu nie mogą uznać swojego miejsca świecie?
Co ich tak trzyma przy życiu?
Gadasz o tych Żydach,
jakby twój mały stawał przy nich na baczność.
Może dlatego brak ci jaj, by ich ubić, jak przychodzi co do czego.
Wesprzyj głowę na mym ramieniu
Weź mnie w objęcia, kochanie
Zrobisz coś dla mnie?
Otwórz schowek.
To czapka twojego brata.
Błagali mnie.
To było wzruszające.
I to ja jestem słaby?
Ułomny?
Niepełnowartościowy?
Jesteście tacy prawi i czyści, to czemu
waszym rodzinom nie udało się za pierwszym razem?
Podłość, której nauczacie,
Amerykanie wzniosą na wyżyny.
Hitler miał 1,75 m wzrostu.
Ja mam 1,76.
Wesprzyj głowę na mym ramieniu
Weź mnie w objęcia, kochanie
I ściśnij z całych sił
Pokaż mi...
Żadnych nocy kryształowych, bydlęcych wagonów,
obozów ani krematoriów.
Teraz wystarcza pakiet komórek.
To dlatego Duch wyglądał jak gówno
Zsa Zsy Gabor po konsumpcji barszczu u Miloša Formana.
Tęskniłaś za nim, przyznasz?
Dlaczego nie wsadzili tego do bomb?
Bo wirus nie przenosi się w powietrzu. To patogen.
Trucizna.
Musi być spożyta. Strawiona.
Pat mówiła, że do skażenia całego Manhattanu musieliby użyć
fury beczek z tym świństwem.
Kolejka.
Wybuch w kolejce.
Ściągnął wszystkie radiowozy z okolicznych posterunków
na środkowy Manhattan, ułatwiając dojazd
- na mosty. - No i?
Ponieważ
na Manhattanie nie ma fabryk,
musieli sami to dowieźć na miejsce. Może specjalnie...
chcieli odwrócić uwagę policji,
żeby przetransportować truciznę w głąb miasta?
Ale centrum było odcięte. Mosty i tunele zamknięto.
A porty?
Tak.
Wiem, mogę to wyjaśnić.
Nie mam się już do kogo zwrócić.
Proszę.
Musisz mi pomóc.
21825.
Dziękuję.
Do zobaczenia.
Schidler Corporation.
Naczelnik portu mówi, że to był ostatni transport przed awarią.
To koncern spożywczy z Argentyny.
Wykopałam, co się dało.
Zeznania podatkowe, raporty.
Mają pięć nieruchomości na wschodnim wybrzeżu,
ale siedzibę tu, w mieście.
Zdaje się, że Schidler Corp. przekazali sporą sumkę Panu Rakiecie.
On z kolei zasiada w ich zarządzie.
Co za Pan Rakieta?
Wernher von Braun.
Nazistowski spec od rakiet.
Był kurą znoszącą złote jaja.
Wykorzystał tysiące Żydów do budowy rakiet V-2 dla Rzeszy.
Te pociski zabiły tysiące Brytyjczyków,
i kosztowały życie 20 000 więźniów zmuszanych do pracy w jego fabryce.
Zaraz po wojnie zatrudniono go w NASA.
Jego praca nad Saturnem V zapoczątkowała misję Apollo 11,
która pozwoliła USA wylądować na Księżycu.
Pan Księżyc robił jeszcze większą furorę niż ja.
Trafił na okładkę Time'a i pojawiał się w programach Disneya.
Ludzie kochali tego gościa.
Czegoś nie rozumiem.
To nazista.
A kogo zabijali naziści?
Żydów.
Dla większości Amerykanów to żaden problem.
Witajcie w najpopularniejszym teleturnieju na świecie...
ZA CO TAK NIE CIERPIMY ŻYDÓW?
Dobrze, kochani, znacie już zasady.
Macie dwie minuty. Do odgadnięcia 15 popularnych odpowiedzi.
Za co tak nie cierpimy Żydów?
- Tak, Mel. - Za skąpstwo.
SKĄPSTWO
Pięćdziesiąt punktów. Joyce.
To będzie pewniak. Bo panoszą się w mediach.
Zobaczmy: „Panoszą się w mediach”.
Może za to, że zabili Jezusa?
Tak jest.
Tylko Żydzi mogli na to wpaść.
TURBORUNDA
Podwajamy stawkę!
Bo ciągle wszczynają jakieś wojny.
Bo kontrolują główne instytucje finansowe,
doprowadzając do bankructwa wszystkich innych,
żeby zgarnąć wszystko dla siebie.
Bo zabijali chrześcijańskie dzieci,
a ich krew używali do pieczenia tego ich chleba.
Bo tak, po prostu.
Bo trzęsą całym Hollywood.
Bo ciągle wracają do tego Holokaustu?
Właśnie. Ile można?
Bo to gwałciciele.
- I kombinatorzy. - Globaliści.
Bo to Żydzi.
BO TO ŻYDZI
Joyce zgarnia sporą wygraną.
Gratulacje, Joyce, świetna partia.
Znacie kogoś, kto miałby u nas szanse?
Namówcie go, by spróbował.
Pomyślcie. No?
Może któreś z rodziców, kolega,
twój mąż czy też żona prześcigają się w odpowiedziach
przy stole kuchennym albo w pracy.
Być może nie mówią tego na głos,
bo nie uznają Żydów
za jednych z nas.
Jak często udzielają dobrych odpowiedzi?
Mieliby u nas szanse na wygraną?
A może ty sam?
Co znaczy, że był kurą znoszącą złote jaja?
Zmarł miesiąc temu.
Rak trzustki.
Był zbyt znanym i cenionym naukowcem, zabicie go nie było prostą sprawą.
Wernher von Braun, powiązany z tą nazistowską firmą,
umiera na miesiąc przed planowanym zamachem?
Trochę to podejrzane.
Sądzisz, że Pan Rakieta żyje?
Niewykluczone.
I dobrze.
Rak to żadna kara dla takiej łajzy.
Dorwijmy tego padalca.
- Jak go znajdziemy? - Wiesenthal szykował akta
na von Brauna przez całe lata.
Jeśli ktoś wie, gdzie go znaleźć, to on.
Co za Wiesenthal?
Szymon Wiesenthal, najsłynniejszy łowca nazistów.
Choć nie przepada za naszą ekipą.
BIURO SZYMONA WIESENTHALA
Witaj, Meyerku.
- Szymon. - W końcu mam okazję
zobaczyć twoją wesołą czeredę w pełnej krasie.
Myślałem, że polujesz tylko na nazistów.
Po co ci strażnicy?
Już raz buchnąłeś nam teczkę niejakiego Zuchsa.
Nie zapomina się takich rzeczy.
Pomagamy ludziom odpowiedzialnym za śmierć naszych krewniaków
spotkać się w końcu ze stwórcą.
A trybunał?
Ława przysięgłych?
To sześć milionów Żydów,
którzy dopominają się sprawiedliwości zza grobu.
Nie słyszysz ich głosów?
Poświęciłem całe życie, by zadośćuczynić ich stratom,
ale obowiązuje nas poszanowanie prawa.
Łowcy nazistów to elita naszego narodu,
ale to profesja dla prawdziwych aniołów.
Aniołowie nie brudzą sobie skrzydeł krwią.
A może era aniołów przemija.
Zabijasz tych ludzi z zimną krwią.
Zgadza się.
Czy tak robią Żydzi?
Jeszcze pytasz?
Mojżesz, Estera, Juda.
Nasi przodkowie walczyli o prawo do życia.
To leży w naszej tradycji.
Nie po żydowsku,
byłoby pozwolić,
tym mordercom znowu uderzyć.
Jeśli obralibyśmy twoją drogę,
pozbyliby się nas wszystkich,
nie dając choćby nikłej szansy na odwet.
Tak, ale zrozum,
jeśli pójdziemy w twoje ślady, ignorując zasady moralne,
nasz kodeks,
sami się skażemy na zagładę.
Przestaniemy być Żydami.
Staniemy się czymś zupełnie innym.
Golemami.
Możemy sprzeczać się o to bez końca.
Przyszedłem prosić o przysługę.
Potrzebuję wszelkich danych o von Braunie.
Wywołujesz teraz duchy?
Bo tak się składa, że nie żyje.
Tak?
A widziałeś ciało?
Krążyły już podobne plotki o dużo bardziej znanych nazistach.
Nie wiesz, co robisz, Meyer.
Co? O co ci chodzi?
W czym problem?
Jeśli nie żyje, zmarnujemy trochę naszego czasu.
Nie będziemy się uganiać wtedy za resztą.
A ty podziałasz według prawideł sztuki.
Przecież o to ci chodzi.
Jesteś wnukiem Ruth?
Obrażasz jej pamięć, wybierając tę drogę.
Dobrze,
dam ci, o co prosisz,
brnij w ten swój obłęd,
ale pod jednym warunkiem,
że nie wrócisz tu nigdy więcej.
Z czymkolwiek.
Umowa stoi, bracie.
Meyer...
Pamiętaj, zanim świat ogarnął mrok,
byliśmy tylko ludźmi, słuchaliśmy muzyki,
bawiliśmy się z dziećmi i opowiadaliśmy bajki.
Ale byliśmy narodem wybranym.
Wybranym.
Czasem wolałbym, by było inaczej, ale takie są fakty.
Może to najważniejsza próba dla nas.
Nie niewola egipska, nie Rzym ani pogromy, nie Szoa.
Być może największym sprawdzianem
jest to, jaką drogę teraz obierzemy.
Pamiętaj, jacy kiedyś byliśmy.
Nie zapominaj o tym.
Dziękuję za akta.
Chodźmy.
Schidler Corp. Piąta Zachodnia 5623. Taki adres jest w teczce.
Firma warta miliony z siedzibą w zakładzie obuwniczym?
NAPRAWA BUTÓW OBUWIE KOREKCYJNE
LAS W PÓŁNOCNEJ KALIFORNII
Co ten Joe jeszcze robi? Czeka na telefon od agentki nieruchomości?
Wchodzimy tam.
Musi sprawdzić teren.
Niedługo powinien wrócić.
Ukradłeś mu coś? Wiesenthalowi?
Teczkę Wilka? Co w niej było?
Niewiele.
Zabrała ją twoja safta.
Chciała dowiedzieć się czegoś o nim.
To, co Wiesenthal o niej mówił...
To jakaś bzdura.
Pieprzenie w bambus.
Nie kalam jej pamięci. Oddaję jej cześć.
Oczywiście.
To, co robimy...
Jak sam mówiłeś.
Polowanie to tradycja,
nasi przodkowie też je urządzali.
Walczyli o swój byt.
Zabijali wrogów.
Dopinali swego.
Naturalnie.
Ilu ludzi zabiłeś tamtej nocy?
Jedenastu.
Jedenaście osób.
Jedenaście niewinnych istnień.
Podjąłem wtedy decyzję, że ochronię ukochaną kobietę.
Decydując się na to,
stałem się kimś zupełnie innym.
Wilk wygrał,
a ja nigdy nie ujrzałem potem wschodu słońca.
Utraciłem przez to cały swój świat,
ale stałem się kimś, kim miałem zostać.
Ciemność
nauczyła mnie chronić światło.
Stałem się nocą, żeby dzień mógł trwać.
Tak postępuje bohater.
Nie kieruje się tym, co jest słuszne,
robi tylko to,
co jest konieczne.
Na pewno sobie poradzisz, mamo?
Tak, skarbie. Nic mi nie będzie. Idź już.
Nie zapomnij o swetrze.
Mamo, jest lipiec.
Wiem, ale wiesz, jak oni teraz rozkręcają klimatyzację.
Dobrze.
Kojarzysz Carol Smolinsky,
wybrała się kiedyś do kina na Garbi jedzie do Monte Carlo.
A wróciła z zapaleniem płuc.
Dobrze, założę ten sweter.
Grzeczna dziewczynka.
Wszystko dobrze?
Tak. A ty?
Ja?
Oczywiście. No zmykaj już.
Kocham cię, mamuś.
Rany, ta Irene Schlosstein, buzia się jej nie zamykała.
Jak ona ryczała,
jakby była na sziwie własnego męża.
No i Hymie Herschel,
znów zasmrodził całe mieszkanie.
Do tego jeszcze ta okropna Eileen Shekenstein...
No ale co,
chociaż...
przywitała się raz normalnie, zawsze coś.
Prawda.
- Rabin... - Nie.
No już mów. Co z nim?
Wygłosił piękną mowę.
Wiesz, jaki jest plus tego, że mnie rozerwało na kawałki?
Nie musiałem tego słuchać.
Proszę cię.
Zawsze musisz coś powiedzieć.
Niektóre rzeczy, Minduniu, nigdy się nie zmienią.
I kto mi teraz naprawi zlew?
Wezwiesz hydraulika.
A kto powymienia żarówki?
Poprosisz chłopców.
Kto mnie obejmie ramieniem przed snem?
Kto mnie ofuka, gdy zdarzy mi się puścić bączka...
kto mi wymasuje stópki...
Kto wyczyta z moich zmarszczek
historie, które się za nimi kryją?
Kto się o mnie zatroszczy?
Ja.
Jak zawsze.
Jest tam z tobą?
Tak.
Jak wygląda?
Tak, jak go pamiętasz.
Naprawdę?
- Jest bezpieczny? - Oczywiście.
- Jest szczęśliwy? - Tak.
A jest sobą?
Tak.
Wybaczył nam to, co się stało?
I to, że pogodziliśmy się z jego stratą?
Wybaczył.
Ale tęskni za tobą.
Bardzo.
Tęskni za twoim zapachem.
Za twoimi rogalikami.
I za tym, jak go całowałaś na dobranoc,
kiedy tylko udawał, że śpi.
Chcesz się z nim zobaczyć?
- Murray. - No chodź.
- Murray. - Chodź.
- Zobaczę go? - Chodź.
I gdzie jest?
Jeszcze chwila.
Aaron.
Biegnij.
Aaron.
Tęskniłem za tobą.
Syneczku.
Ja też tęskniłam.
To wszystko twoje dzieło?
Żebyście czuli się jak w domu, gdy mnie odwiedzicie.
Przepięknie tu.
Może sama spróbujesz?
Lepiej nie.
Nie przebiję samej siebie.
Wiele lat temu
stworzyłam już najpiękniejszy cud, jaki kiedykolwiek powstał.
Mindy,
musimy wracać.
Tak.
Nim będzie za późno.
Mindy, nie możesz tu zostać na dłużej.
Nie teraz.
Aaronku.
Pożegnaj się z mamą.
Tak.
- Tak. - Idziemy.
Chodź.
Popatrz.
Śmigaj.
Chodź.
No chodź.
O niego się nie martw.
Zajmę się nim. I nigdy go nie zostawię.
Wiem.
Nigdy go nie zostawiłeś.
I będziesz opiekować się nim do czasu,
aż znów się spotkamy.
Tak.
Jeszcze jedno.
Aaron prosił, żebyś okazała litość Moritzowi.
Takie ma życzenie.
Masz anioła stróża, Moritz.
Aniołka.
Zasłużyłeś
na gorszą śmierć.
Zaśpiewam wam piosnkę O Wernherze von Braunie
Lokuje lojalność tam Gdzie opłacalność
Nazwij go nazistą A nawet nie mrugnie
Powie ci najwyżej „Sehr gut, przecudnie!”
Czy jest hipokrytą?
Skąd! I gardzi polityką
Gdy rakiety wystrzelą Kto wie, gdzie uderzą?
To nie moja sprawa Mówi Wernher von Braun
Dzień dobry, Wernherze.
Witaj.
Jak leci?
Aż trudno uwierzyć, że cię widzimy.
Jesteś duchem.
Nie chcę żadnych problemów.
Przysuń krzesełko Panu Rakiecie.
Powiedz mi,
naprawdę uważasz, że lądowanie na Księżycu
warte było tylu milionów ofiar?
Dzięki odkryciom,
jakich dokonałem, powstały wynalazki,
rozwinęła się medycyna,
wydłużyła się średnia życia, zapanował pokój na świecie.
Zawsze miałem na uwadze pokój na Ziemi i jej rozwój.
Zamknij mordę! Dosyć tego.
Znamy już tę śpiewkę.
„Nie wiedziałem, co robię”. „Wykonywałem rozkazy”.
„Przepraszam za wszystko,
„sądziłem, że ulepszamy świat”.
Znamy to na pamięć. Wasze pobudki, wasze wymówki.
Robiłeś potworne rzeczy.
Więziłeś setki ludzi.
Twoja broń uśmierciła tysiące istnień.
A potem sprowadzasz się tutaj, pławisz się w luksusach,
sączysz kolorowe drinki i mizdrzysz się do Walta Disneya?
Nie potrzebujemy kolejnej wymówki.
Ani kolejnego łgarstwa.
Mamy dosyć.
Więc odpuść sobie głodne kawałki i odpowiadaj na pytania.
Co wiesz o Czwartej Rzeszy?
- O czym? - O czym?
O Czwartej Rzeszy. Co o niej wiesz?
Co wiesz o Czwartej Rzeszy?
- Nie rozumiem... - Nie zgrywaj idioty.
- Co wiesz o Czwartej Rzeszy? - Przysięgam!
Słowo.
Prasa aż huczy o Schidler Corp.
Za zniesienie sankcji odpowiada niejaki Biff Simpson,
podsekretarz stanu.
I właśnie teraz gdzieś się ulotnił.
Główny podejrzany o podwójne morderstwo.
To jemu zamordowano rodzinę na tym przyjęciu w ogródku?
I tylko on przeżył.
Zginęła też wtedy pewna kobieta.
Helen Hirsch.
Więziona w nazistowskich obozach koncentracyjnych.
To, gdzie tu macie Simpsona?
Kopę lat, przyjacielu.
A teraz, Wernherze,
powiesz nam wszystko po kolei
albo rozjaśnimy ci umysł tak mocno,
że zobaczysz same gwiazdy.
Czym jest Czwarta Rzesza?
Nie wiem.
Czekaj, Joe.
Niech Jonah się tym zajmie.
To w imię światła.
Czym jest Czwarta Rzesza?
Mówiłem, nie wiem.
Nie wierzę ci.
Może to ci pomoże.
Jesteś pewien?
Czym jest Czwarta Rzesza?
- Nie rozumiem. - Czym jest Czwarta Rzesza?
Czym jest Czwarta Rzesza?
Nie?
Dobra.
Czym jest Czwarta Rzesza?
Mów, co chcemy wiedzieć.
- Mów, kurwa, co wiesz! - Proszę. Przestań.
Proszę. Powiem wszystko!
Dobrze.
Nie znałem skali jej planów.
Zgodziłem się, bo obiecywała, że będę miał nieograniczone środki.
Czwarta Rzesza miała finansować projekty, o jakich NASA nawet nie marzyło.
Mars, odległe galaktyki, czarne dziury.
Mówiła, że jeśli pomogę jej zdobyć świat,
podbiję i resztę galaktyki.
Czyli kto?
Pułkownik.
Pułkownik?
Nie znam jej prawdziwego nazwiska.
Nie chciałem nikogo krzywdzić.
Liczył się dla mnie...
Księżyc.
Gwiazdy.
Więc...
pomogłem im ją stworzyć.
Substancję.
Mówisz o patogenie?
Gdzie mają go użyć?
- No mów, kurwa, gdzie? - Wszędzie.
Będzie wszędzie.
W pożywieniu, napojach, lekach.
To nowy twór.
Nowa broń.
Zamiennik spożywczy, który trafi do każdego sklepu
w Ameryce,
w biednych dzielnicach.
Glukozan jednowodny.
Syrop kukurydziany.
- Co ty wyprawiasz? - Mów wszystko.
- Kłamie. Gadaj. - Przysięgam.
- Wszystko. - Przysięgam!
Wszystko, co wiesz! No już!
- Mów! - Przysięgam.
Wystarczy.
Gadaj.
Meyer. Wystarczy.
Meyer, zrób coś. Dostaliśmy wszystko.
On nie mówi nam prawdy.
Mów, bo cię usmażę.
Nie chcesz gadać?
Dobra.
Meyer, powstrzymaj go!
Wyłącz.
Co się z tobą dzieje?
A co? Coś nie tak?
Wracaj do wozu.
Już!
Litości.
Nie.
CUKIERNIA
Lubisz cukier? Lubisz łakocie?
Lubisz smakowite przekąski?
Poznaj syrop kukurydziany.
Mamo, co to syrop kukurydziany?
Pytacie, co to takiego?
To nowy zamiennik cukru.
Nasz składnik jest tańszy, zdrowszy,
a co najważniejsze, słodszy niż najsłodsze z marzeń.
- Durna reklama. -Syrop kukurydziany.
Ten szajs psuje tylko zęby.
Do słodyczy i przekąsek.
Po kiego groma żeśmy się tu sprowadzali?
Producent: Schidler Corp.
Syrop smaczniutki, syrop mniam-mniam
Moc kukurydzy zdrowia wam da
Tańszy niż cukier, słodki, że hej
Ten syrop
Rozpłynie wam w ustach się